Tuesday, March 19, 2013

Merentas pekan

Bismillahirrahmannirrahim =)

Hari minggu lepas, aku dan sahabat2 Pra-U diwajibkan untuk menyertai satu misi kemanusiaan...eceh..tak lah...kem pengakap kelana je..
owh...hakikatnye aku memang tak suka ber'camping'...kenapa? ntahlah..aku lagi suka main badminton dan berbasikal..tu lagi kool..
haha...sebab ada kawad kut...muka jadi belak, member sebelah belum tentu sejantina, eii..ditambah aku pulak jenis yang lupe step...
tapi, bila dah pergi...rasa best pulak...

Hari Jumaat tu pulak, merentas desa. Kawan2 aku semua sangat teruja...ehm..aku biasa-biasa saja. Yang penting, tak daki bukit macam kat SAMNI..
tak lah penat mana...rasa seronok sebab dah lama kut tak merentas desa...sambil telinga dihidangkan dengan bunyi anjing2 kawasan perumahan masyarakat cina..
haha...itu yang membuatkan aku bertukar jadi Usain Bolt..tiba-tiba rasa ringan je badan nie..

Aku sorang-sorang...kira bahagian tengahlah..tak laju dan tak perlahan sangat..
dan...memang lumrah hidup aku...time merentas desa mesti orang kat depan dan belakang jauh...
jadi...aku kena lah kejar orang depan aku..kaki pulak dah mula lenguh...uh...cepatlah sampai..

ada sebahagian kawan2 form 6 lelaki yang pegang bendera...bak RELA..
tahniahlah kepada mereka sebab rajin tetiba..haha...*saje je*
sampai satu part...adalah insan ni tegur aku..

"eii...kau ni memang tak boleh lari ye?" gaya macam mak tiri cinderella
ingat hidup aku untuk lari ke? bisik aku...
" eii..cepat lari..cepat lari.." suruh dia gaya macam mama aku pulak..
ambooooi...awak tak lari sesedap suruh aku lari?
" eh...kau ni memang reti pegang bendera je ye?" ambik kau...

*muka malu*

aku dengan bangganya pun terus berlalu..
sampai depan cikgu fadhil pulak..
" sakinah..(nickname aku di sekolah)..sakinah..cepat! awak jangan risau..awak masih di hadapan. ramai lagi di belakang sana..!"

=.='

ok..terima kasih, cikgu .

akhirnya, jam nak dekat pukul 10 pagi, sampai juga kat sekolah...even aku dapat nombor 101+++
alhamdulillah...sakit kaki pun tetiba mengundurkan dirinya...

-TAMAT-




Wednesday, March 13, 2013

Bik Noni

Bismillahirrahmannirrahim...

Haha...agak kelakar bila tiba-tiba aku post pasal bik noni. Aku pun tak tau pasai pa..aku rasa bila adik beradik aku baca pun diaorang mesti perli aku kaw-kaw punye..

oh..jangan salah faham ye..bik tu perkataan asalnya bibik..membawa maksud mak cik dalam bhs jawa..
bkn maid tau...kena sumpah jadi anak buah derhaka aku nanti..T_T

ok..jadi Kamus Terjemah sekejap..

Oh yea....bik noni ni adik mama aku, anak keempat dari 10 ke 11 orang adik beradik..samalah dengan aku..unik ni bik noni ni sebab beliau masih belum temu jodoh..

sape2 yang berminat boleh lah email aku yeh? haha...x lawak pun xD
aku dulu tak lah rapat sangat dengan bik noni sebab dulu bik noni duduk jauh, tapi sekarang ni bik noni dah bermastautin depan rumah aku je..

setiap hari aku datang rumah bik noni..dan benda paling wajib aku buat ialah..
" bik noni masak apa hari ni?"
" tak masak. makanlah tudung saji tu"

       =='

setiap pagi, lepas bangun tido, aku akan kemas halaman rumah..bik noni pulak mesti ada tengah sidai baju..
aku pun panggillah..
" BIG..!!" saje ku tukar BIK kepada BIG..dan sengaja aku tekankan kalimah big di situ..sesuailah dengan saiz..
hm...hm...sakit pulak tekak ni tetiba..
bik noni senyum dan sahut..
" ye POI..!
oh ya...nickname aku kat rumah yah...so, dia tmbah yah poyah..lepas tu dia kata nama POI lagi sedap..oklah tu, bertambah lagi senarai nama gelaran aku..aku bahagia je..






banyak cantik muka dia..nasib baik mak cik aku.. =..=

sifat kitaorang ni kadang2 ok, tapi kadang2 tak..
memang fitrah kitaorang bila jumpe je mesti debat..
tak kisahlah pasal pa...
bik noni dengan teori Motivasi Herzberg..aku pulak si autokratik..masing2 tunjuk bijak..
walhal bkn bidang kami..
tapi last2 aku dengan bangganya menang sebab dia debat kat rumah aku..so, kabel banyak lah berpihak pada aku....

" Tak boleh macam tu..bukan salah Johan..Si Hawa tu yang gatal2 baik sangat dengan Johan. Cuba kalau dia jaga sikit pergaulan dia.."

" Eh..Johan tu pun samalah..dah tahu Hawa tu isteri orang..tak yah lah kacau."

" Alaa...nama pun laki, dapat peluang mestilah nak.."

Disebabkan bik noni masih single and avalaible, kitaorang adik beradik selalu uji kesabaran dia..kalau boleh semua pak incik kat kwsn perumahan tu aku jodohkan dengan dia..

termasuk pak cik sebelah rumah yang dah anak 7 tu...haha..nanti bik noni mulalah muka merah..tapi paling kitaorang suka kaitkan ialah pak cik bujang anak cik Limah..

Bik noni panggil pak cik tu Taliban..sebab pak cik tu ada jambang dan agak pendiam..rajin ke masjid serta sangat misteri..
Setiap kali pak cik tu lalu, kitaorang mesti sebut2 nama bik noni depan dia...

Bik Noni pulak dah nyorok dalam rumah...tak sanggup digosipkan dengan insan sebegitu rupa..kata mama, dulu pak cik tu hensem...bik noni pun kata macam tu gak..

lepas tu mama dengan bik noni gelak2...dan borak dalam bahasa jawa...aku pun dah mula suspicious...
rupe2nye setelah dikaji, pak cik tu pernah minat bik noni dulu...

" patutlah pak cik tu macam tak terurus, rupenya bik noni tolak cinta dia."
" Eh! Banyak lah kau! Tak de maknanya aku nak kahwin dengan dia"
" Betul la...apa kata bik noni terima je lamaran dia, gerenti dia hensem balik...hahahaha XD"

p/s: Bik noni sedang belajar berkawan dengan lappy, harap2 aku rajin sikitlah tolong beliau..hmm :)




Monday, February 4, 2013

Ku sangka mesej pun masuk..

Bismillahirrahmannirrahim...

Petang tu aku dengan satu keluarga pi rumah pak long. Ada kenduri.
Lepas je solat zuhur..aku pun lepaklah kejap dalam bilik..kat luar ramai sangat orang..seganlah..

Sedang aku mengenang masa hadapan yang aku pun tak pasti macam mana keadaannya, hp kat dalam beg berbunyi...
" Tweet..tweet." Ntah kenapa..aku suka sangat dengar ringtone tu..comel kut.
mesej masuklah tu. Aku pun capailah. 

" Eh! Tak ada pun.." 
aku pun letak balik..

Tiba-tiba dengar lagi. Aku pun ambil balik hp aku.  Tak ada pun...aku letak balik hp aku.." Aiseh men...hp ni nak main wakenabeb dengan aku ke apa nieh?"
Ini tak lawak okeh? Aku bermonolog sendiri. Ceh ayat~

Bunyi lagi.." Tweet..tweet.."
Aik? Bunyi lagi...aku salah dengar ke apa...? Aku pandang keliling bilik..gulp! dah lah aku sorang je dalam bilik besar tagun ni...
"jangan-jangan... ada.."
eh..tak..tak..tengahari mana ada hantu..aduh...ni dah masuk bab lain dah..tengok sangat drama..payah..

sedang aku terfikir-fikir..tiba-tiba bunyi lagi..aku pun dengan muka tensyen tengok balik hp aku..." x ada."
huh...tak sangka hp aku ni ada kepakaran buat lawak yg sumpah tak lawak.

untuk menghilangkan tensyen..aku pun bangun dan pergi ke arah tingkap..." subhanaAllah..indahnya cuaca hari ni..tak panas pun..just nice.."

tiba-tiba aku nampak sekumpulan burung terbang sambil berkicauan.." tweet..tweet..tweet.."
aku senyum. "apakah?"



Monday, January 21, 2013

Allah sayang le tu~

bismillahirrahmannirrahim..

Helooooo semua! hahaha...akhirnya..akhirnya...dapat juga aku update post baru..
huh..
hari ni, buat pertama kalinya pada tahun baru 2013, aku dapat menulis gak..

alhamdulillah,,masih dapat lagi merasa nikmat hidup ALLAH bagi..nikmat jadi budak sekolah pakai baju warna hijau, adik beradik pokok pisang okeh?!
 Hahaha...itulah yang aku fikir masa first time daftar jadi pelajar STPM ni...naya betul. Tapi, aku lagi suka kut sebab aku rasa kalau pakai baju putih ni macam tak ada keistimewaan. hahaha..

Macam biasa, tahun ni aku masih lagi naik bas ke sekolah. Best tau. Hari first dah kena tinggal. Abah punyalah marah tapi aku happy je sebab orang lain tak pernah hari first kena tinggal bas..hahaha.

Kelas dah kat ground floor..dah tak naik atas dah...well, senior kan? mana main naik2 tangga ni. Buat sakit tumit kaki je ..haha, berlagak betul.
 Sejak hari pertama lagi, aku dah rasa yang aku bakal melalui hari2 yang mencabar dan kerja2 rumah serta kertas projek yang terchenta.
dan..
akhirnya, betul lah tekaan aku..MUET, P.AM, P.P, USUL dan BM..
ada tu dalam beg, tak keluarkan lagi..rasa macam liat je..tapi apabila memikirkan mama dan abah..aku rasa tak sampai hati..
harapan aku untuk tahun ni, aku akan berusaha betul2 untuk STP, dan x naklagi buang masa tapi masih gagal untuk mengurus masa..

haih...aku ni..masalah betul.
Kawan2? Alhamdulillah ok je. Makin rapat dengan Pika, Nia dgn Zue. Walaupun selalu gaduh2..lagi2 dengan Pika tu..selalu cari masalah dengan aku..haha. naya aku kalau dia baca

Humm...hari jumaat lepas, kertas lapik meja aku rosak..terkoyak sikit. tapi, aku rasa sayanglah. sebab benda tu bukannya dapat percuma..
so, aku letaklah pesanan kat meja tu...seboleh mungkin aku susun ayat sebab aku tak nak orang yang duduk tempat aku time prep malam terasa hati..
aku tak tau siapa but form 6 jugaklah..
tapi pagi tadi, bila aku pergi sekolah..aku dapat balasan yang membuatkan hati aku hancur...seriyes hancur..aku tak naklah cerita apa yg dia tulis..
dari situ nampak sangat budak yang tulis tu tak ada sifat menghormati orang lain..
mood aku jadi tak baik..aku fikir kenapa sampai macam tu sekali dia tulis.

mungkin bagi orang lain aku ni sensitif, jiwa lembut, ngada2 nak touching bagai tapi aku ni manusia juga. aku terfikir2 smpai ganggu aku nak belajar..kenapa dia begitu benci aku..nampak sangat macam aku ni jahat..hubungan dengan manusia pun aku susah nk urus..ALLAH T_T
aku x tau siapa yang tulis tapi, aku rasa bukan kawan2 asrama aku..sebab mereka baik.. dlm hati aku kutuk macam2..aku tak boleh kawal diri..aku menangis...ALLAH je yang tahu..aku berlagak cool..aku pura2 ketawa sebab aku nak bagitahu mereka yang aku ok2 saje.

tapi..

tiba2 aku ingat ALLAH pesan, ALLAH sentiasa bersama orang yang bersabar..dan Nabi Muhammad SAW ingatkan, sabar itu separuh daripada iman =)
mungkin..ALLAH nak uji aku..mungkin aku banyak lupa ALLAH...mungkin...aku dah lama tak mengadu pada ALLAH..mungkin ALLAH nak ajar aku untuk sabar.. dan mungkin ALLAH nak bilang DIA saja yang sentiasa ada dengan aku...aku dah banyak sangat lupa ALLAH...banyak..Nabi Muhammad SAW pun kena uji lagi berat dari aku..apalah aku ni..tu pun nak sedih2 sangat..tak de bendalah..

aku cuba terima...belajar menerima walaupun pahit..belajar untuk redha..belajar untuk memaafkan..belajar untuk mendoakn agar dia diberi hidayah..belajar untuk yakin dengan ALLAH..belajar untuk senyum...
 Padan muka pun aku..sapa suruh jadi jahat..cuba kalau jadi budak baik, semuaorang sayang..kan?

Ayat chenta ALLAH:
"Dan mintalah pertolongan (kepada Allah) dengan jalan sabar dan mengerjakan sembahyang; dan sesungguhnya sembahyang itu amatlah berat kecuali kepada orang-orang yang khusyuk."
(Surah Al-Baqarah : 45)
"Cukuplah Allah bagiku, tidak ada Tuhan selain dari-Nya. Hanya kepadaNya aku bertawakkal."
(Surah At-Taubah : 129)
 
Kalau kita sukar sangat nak maafkan orang lain, layakkah kita untuk mengharapkan Allah mengampunkan dosa-dosa kita...?

-APG-


Seha....bittaufiq wannajah!

Tuesday, December 25, 2012

Sayang sampai syurga ^_^

bismillahirrahmannirrahim =)

di suatu pagi yang indah kelihatan beberapa orang kanak-kanak sunquick yang comel loteh sedang berbincang..ceh..ayat.

" Jumaat! Jumaatlah!" kata diaorang dengan penuh semangat.
" Erk..Jumamat!" balas dia.

Ketawa pecah.

" Haih..(geleng kepala). Macam mana nak sekolah kalau sebut Jumaat pun tak boleh..?"  tegur yang sulung.
" Ehm..dah cuba lah. Tapi susah lidahnya.." jawab dia.
 "Ok, lagi sekali," kata yang sulung lalu panjat meja, berdiri penuh semangat.

"Angah! Alang! Cepat jom!"

" One, two, three! JUMAAT!!" teriak mereka sampai rumah lorong belakang sekali pun boleh dengar.
 Mama menggeleng di dapur sambil senyum.

" JUMAMAT!" sahut adik bongsunya.

Ketepek! Dahi ditepuk!

Ketawa berderai.
pelakon utama: aku yang kiut miut.


pelakon sampingan yang tak popular: abang2 aku deh..


Itu mungkin nostalgia comel aku 13 tahun lalu..
masa tu aku paling bongsu..4 orang beradik..berderet 3 abang..aku sorang je tuan puteri kiut miut
(kembang semangkuk) hahaha.
         
masa tu...aku ingat lagi, abang-abang aku suka sangat kacau aku...
sampai aku menangis tak ingat dunia. Lagi2 abang izzat..kalau tak ambil mainan aku lepas tu lari satu perumahan memang tak sah.
asyik-asyik aku je lah nangis. Dia tak pernah nangis pun. Tensyen aku!
sampai pernah sekali tu..aku dah sakit hati sangat..aku boleh jerit dekat jalan. Orang tengok je. Tapi aku peduli apa, abang izzat harus dihukum! ceh..ayat

abah..
nombor hp abah paling popular dalam ingatan aku time tengah sakit hati dengan abang-abang.

" hello. Abah...tengok tu diaorang. Diaorang kacau iya lah (nickname aku kat rumah)"
" adeh...iya buat selamba je. jangan layan."
" tak boleh..diaorang cari pasal juga."
" hmm...cakap dengan diaorang, kalau kacau iya lagi..nanti balik abah sebat sorang-sorang.ok?"
" ok! Bijaksanalah abah ni."

Bijaksana? memang bijaksana pun abah nak tenangkan hati aku. Aku pun apalagi, hebahkan kat abang2 aku dengan bangganya.

Ceh..abang2 aku bukan kisah pun, buat tahi mata je sambil makan gula-gula. 
Pernah suatu hari tu, abah off hp dia..mungkin ngelak dari mendapat panggilan cepumas aku..pandai abah aku ni..
tapi aku lagi pandai..aku call office abah..ahahaha...abah pun angkatlah sambil cakap macam operator affice tu...
tapi bila dengar suara aku je..aku dapat rasakan abah mesti tepuk dahi dia banyak kali. Rasa menyesal pulak angkat. Hahaha..aku pun kembang-kempislah hidung bila dapat kenakan abah..hahaha.



Tapi..tu semua dulu.
Dulu yang mungkin tak akan jadi untuk Sekarang.
Masing-masing dah makin jauh...jauh sangat, walaupun umur tak jauh beza.

=(

Kadang-kadang aku rasa sangat jeles bila tengok mereka2 yang rapat sangat dengan abang2 mereka.
Untung, kan?
Ambil gambar sengih2 sambil buat muka,
belanja adik diaorang makan lepas tu jalan2,
komen2 gaduh main2 kat fb, 

untung sangat. Cuma bezanya. Aku tak pernah rapat macam tu dengan abang-abang aku.
Sebab..mungkin salah satunya sifat dan sikap.

Kadang-kadang tu aku tengok..abang dia samseng kg.dusun tapi bila dengan adiknya, jadi mr.mama pulak..aku tengok abang aku..
abang2 aku apa kurangnya...orang lain kebanyakannya jeles sebab aku ada ramai abang..tapi dalam masa yang sama aku jeles bila tengok diaorang bergurau adik beradik...

Tapi,aku sedar..aku kena bersyukur dengan apa yang ALLAH dah bagi kat aku sekarang..
abang-abang aku semuanya baik2..cuma tu lah..kami masing2 lebih rapat dengan kawan2..
ada orang lain yang tak ada abang, ada abang tapi tak ok, ada abang dan kakak tapi tak kisah pasal dia..

alhamdulillah...abang2 aku tak adalah sampai macam tu...aku percaya, setiap orang punya cara tersendiri untuk bahagia kan mereka di sekelilingnya,

tahu tak, bila abang aku suka pada seseorang tu..aku rasa jeles...

" huh~ sibuk je nak suka-suka kat abang aku." percayalah..semua adik kat dunia ni akan rasa perasaan yang sama seperti aku..
ye lah..dia tu abang kita, tapi ada pulak orang lain yang nak abang kita juga. Memang tak lah. Tapi lainlah kalau lepas akad nikah =)

Aku selalu doa, agar ALLAH bagi aku kakak2 ipar yang baik2..sebab aku tak ada kakak..jadi, bila dapat kakak yang baik kan seronok
walaupun aku tahu...kakak orang lain tak sama macam kakak sendiri.

Dan sekarang, iman pula yang kena buli dengan faiz...tak habis-habis.
Iman mewarisi perangai aku yang suka jerit dan mengadu cuma bezanya iman nagdu kat aku sebab dia tak tahu nombor telefon abah..
 faiz dengan bangganya ikut jejak langkah abang2 aku ..
kadang-kadang aku rasa geram sebab faiz selalu buli iman..

"Faiz, kau tu abang, Iman tu adik. Sayanglah adik sikit, sorang ni je adik kau" tu jelah yang aku selalu bagitahu dia. Tak tahu nak bagi ayat apa..hahaha.


Aku berdoa agar ALLAH selalu dekatkan hati kami sekeluarga, beri kami hidayah selalu, kurniakan kami keluarga yang sakinah, mawaddah dan rahmah. In Shaa ALLAH =)


sampai sini sahaja. maaf kalau mengantuk..he'eh..ok, maassalamah wal ilal liqa' =)

p/s: hadiah abang ijat untuk aku. Suka kut sebab abang2 aku tak ingat bila hari lahir aku. Haha. Untunglah, fb ingatkan. Ekeke.

Abang Ijat:
selamat hari raye..lalalala (hari raye apa bulan 12..? Ngada-ngada!)
 Aku:
 mana ada dengar pengumuman pasal raya pon! x nak hari raye...x nak hari raye...XD